Пан Лес

Лес — гэта храм.
У ім акрыяе Хам.
Лес — гэта святарнае мейсца,
для душаў аблудных меса.

Меў золата, срэбра Крэз,
але, калі б ён убачыў
хоць раз
             наш
                   бурштынавы Лес
 
вышэй ад варагавых мачтаў, —
паблякнула б срэбра яго
і золата б паржавела,
пад ногі б каменнем лягло
і сэнсу б суздром не мела,

бо Лес — гэта больш, чым лес.
Вам ранілі гострым сэрца,
крывавіць, баліць парэз,
і хочацца толькі смерці,

стрывайце, знайдзіце моц
дайсці, дапаўзці да Лесу,
ён з боскай крыві прарос
пакутнікам правіць месу,

ён спыніць жывіцай кроў —
такога не змогуць людзі,
і, быццам прадвесні гром,
у Вас немаўля прабудзіць.

Жыццё і, тым болей, смерць
загубяць свой сэнс цялесны —
Пан Лес не дазволіць мець
пачуццяў, што шкодзяць Лесу,

бо нельга паганіць храм,
бо нельга святое нішчыць,
куды ж тагды прыйдзе Хам
ад хамства душу ачысціць?

Анатоль Сыс

Друзья

Хотите дружить? Пишите в обратную связь

Последние комментарии

Сейчас на сайте

Сейчас на сайте 0 пользователя и 2 гостя.

Каталоги

 
Rating All.BY

История поиска

-