Лясы і рэкі

Лясныя рэкі вучылі плаваць,
А лес карміў нас, сушыў анучы.
Народным мсціўцам аддаў ён славу,
Сабе пакінуў адну пявучасць.

З ягад крушыны рабіў чарніла,
Арэхі сыпаў шчодра ў кішэні.
Аддаў нам стойкасць, аддаў нам сілу,
Сабе — куванне зязюлі шэрай.

Дык як мы любім?
I што ратуем?
Якое заўтра ўнукам рыхтуем?
Паціху ў нас лясы высякаюць,
Таму і рэчкі перасыхаюць.

Паглядзіш — і камяк у горле:
Парадзеў і збяднеў наш бор,
I блакітную скуру здзёрлі
Дзе-нідзе з нашых рэк і азёр:

Леглі плямы мазуту і нафты,
Бруд сцякае з усіх бакоў.
Як там птушкам пяецца?
Не надта.
Як там рыбы?
Спытай рыбакоў.

Смерць лясоў для мяне непрымальна,
Як і гібель павольная рэк...
Людзі, людзі, жывіце нармальна
I пра будучы думайце век.

Пімен Панчанка, 1973

Друзья

Хотите дружить? Пишите в обратную связь

Последние комментарии

Сейчас на сайте

Сейчас на сайте 0 пользователя и 0 гостя.

Каталоги

 
Rating All.BY

История поиска

-