Дуб

Стаяў як гіганцкі молат.
Кавадлам ляжала поле.
Здавалася: гэткі волат –
зваліць чалавек не здольны.

Як падаў – ніводнай хмары
на небе ў той бой не стала.
Калі па зямлі ударыў –
ад болю зямля стагнала.

А я пра дуброву марыў,
пра клёкат буслоў наўкола…
Зялёнай слязой на твары
скаціўся няспелы жолуд.

Эдуард Акулін

Друзья

Хотите дружить? Пишите в обратную связь

Последние комментарии

Сейчас на сайте

Сейчас на сайте 0 пользователя и 2 гостя.

Каталоги

 
Rating All.BY

История поиска

-